| MaximumSoft WebCopier Pro 5.0 RETAIL |

دانلود در ادامه مطلب
ادامه مطلب
| بهینه سازی و افزایش سرعت سیستم با SpeedUpMyPC 2009 4.0.0.1 |
ادامه مطلب
| تغییر چهره ویندوز به ويستا با Vista Mizer v3.1.0.0 |
ادامه مطلب
|
چگونه می توانید یک سایت داشته باشید ؟ | |
|
پاسخ
|
ادامه مطلب
|
Skip Navigation Links عناوین اخبار Expand عناوین اخبار سیاسی ... |
|
فوتبال ملی در بن بسته خود ساخته
ساده ترین راه انتخاب شد؛ اخراج علی دایی ! تیم ملی در بن بست عجیبی گرفتار شده که راه خروج از این بن بست خود ساخته نیاز به تدبیر و تدبر عمیقی دارد و نباید در این مقطع حساس احساساتی عمل کرد
ایلنا: تیم ملی در بن بست عجیبی گرفتار شده که راه خروج از این بن بست خود ساخته نیاز به تدبیر و تدبر عمیقی دارد و نباید در این مقطع حساس احساساتی عمل کرد. به گزارش ایلنا، فوتبال ایران که بعد از رقابتهای جام جهانی 2006 آلمان نیاز به یک دگردیسی و خانه تکانی داشت در زمان مورد نظر (بعد از جام جهانی 2006) دست به اینکار نزد و در حالی که عقلای قوم فوتبال با شعار خرد جمعی دست به انتخاب یک مربی جوان و کم تجربه به نام امیر قلعه نویی زدند از وی خواستند با کنار زدن علی دایی همان تیم جام جهانی را به جام ملت های 2007 آسیا ببرد که دیدیم آن ایده هم شکست خورد و بعد از قلعه نویی در آستانه مقدماتی جام جهانی 2010 به یکباره نام علی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی مطرح شد و این در حالی بود که بسیاری از کارشناسان فوتبال ایران زود خرج کردن دایی را سر پوشی بر نقاط ضعف عدیده فوتبال قلمداد کردند و بر این باور بودند که قبای تیم ملی برای علی دایی تازگی دارد و نباید به این زودی از موقعیت این بازیکن تازه بازنشسته به سود فوتبال ملی استفاده کرد. با این وجود دایی با همان غرور ذاتی و همیشگی و البته با عشق خدمت به فوتبال ملی همه مخاطرات را به جان خرید در حالی که می دانست این راه ممکن است برایش پر از درد سر و دشواری باشد. دایی انصافا در تیم ملی کاری را انجام داد که دو سال از انجام آن گذشته بود و اگر این دگرگونی که دایی حالا انجام داد همان موقع و بعد از جام جهانی 2006 انجام می گرفت چه بسا امروز تیمی داشتیم جوان و با تجربه و البته هماهنگ و منسجم. دایی با حمایت فدراسیون فوتبال جوانگرایی در تیم ملی را تا جایی پیش برد که حتی از بازیکنان آماده ایی مثل مهدوی کیا و، هاشمیان و علی کریمی هم گذشت اما بعضا و بناچار سعی کرد از وجود آنها استفاده کند که تصمیم گیری او در دعوت یا عدم دعوت از این بازیکنان چندان به موقع و موثر نبوده است. مشکل عمده و بزرگ تیم دایی ناهماهنگی و نداشتن یک خط مشی مشخص در بازیهای رسمی است و این سردرگمی در بازی با کره جنوبی و عربستان به اوج خود رسید اما در بازی با عربستان به بدترین شکل ممکن هویدا شد تا امروز شایعه اخراج یا استعفای دایی زودتر از حد پیش بینی شده مطرح شود. در اینکه تیم ملی در این مقطع بسیار حیاتی و حساس نیاز به یک شوک دارد تا از این فضا خارج شود و روزنه امید برایش زنده بماند شکی نیست اما آیا اخراج دایی و دستیاران او بهترین راه حل است ؟ شاید البته ساده ترین کار همین اخراج دایی باشد چه اینکه تیم ملی اگر در زمان بلاژویچ به موقع دست به تغییرات کادر فنی می زد صعود به جام جهانی 2002 ممکن می شد مثل اخراج مایلی کهن در سال 97 و آمدن ویه را که باعث صعود ایران به جام جهانی فرانسه شد، اما اینبار قضیه فرق می کند چرا که همه و یا اغلب کارشناسان و فدراسیون فوتبال کار دایی در جوانگرایی تیم ملی و استفاده از بهترین بازیکنان و آمده ترین آنها را تایید کرده اند و بارها آن را ستوده اند. شاید هم اشتباه بزرگ دایی همین بود که تلاش می کرد در هر فراخوان خود آماده ترین بازیکنان را به اردو فراخواند و این یعنی بی ثباتی در اسکلت تیم ملی و ناهماهنگی دائمی در تمامی بازیهایی که تیم ملی تا به امروز انجام داده است. دایی باید می پذیرفت که این ایده او در تیم ملی جواب نمیدهد و نخواهد داد چرا که تیم ملی باید ابتدا یک ترکیب ثابت و منسجم و هماهنگی را بوجود آورد و تغییرات آنقدر نباشد که در هر بازی چهره جدیدی از تیم ملی را ببینیم اما متاسفانه در تمامی بازیهای اخیر تیم ملی شاهد تغییرات پیاپی بازیکنان در همه پست ها بوده ایم و این همان آفتی است که تیم ملی را در برابر کره و عربستان در ورزشگاه آزادی زمین گیر کرد. شاید تنها در خط دفاع و در آخرین نقطه دفاعی و دروازه بان کمترین تغییرات را داشته ایم که البته تغییرات در دو مدافع کناری باز بیش از حد معمول بوده است و اکنون حداقل باید انتظار داشت این یک نقیصه را سرمربی جدید برطرف کند تا تیم ملی در سه بازی رسمی باقی مانده خود با یک ترکیب مشخص و معین به میدان برود. اگر خاطر هموطنان باشد تیم ملی در زمان برانکو به مدت 4 سال در بازیهای رسمی و غیر رسمی و در برابر حریفان کوچک و بزرگ دایی را در نوک خط حمله داشت و ترکیب سایر خطوط نیز مشخص و با کمترین تغییرات بود و به همین دلیل تیم ملی با برانکو در جام ملتهای 2004 چین و مقدماتی جام جهانی آلمان بهترین و مطلوب ترین نتایج را گرفت. اکنون تیم ملی یا دایی یا بدون دایی نیاز به این ثبات ترکیبی و ثبات تاکتیکی دارد و اگر غیر از این باشد هیچ کاری برای این تیم به هم ریخته و بی برنامه نمی توانند انجام دهند. پایان پیام |
|
Ariensport - گاردین: رئیس جمهور ایران، علی دایی را اخراج کرد |
Ariensport.com: آقای احمدینژاد امیدوار بود که یک پیروزی مقابل عربستان بتواند یک سرمایه سیاسی برای انتخابات خردادماه او باشد. حتی این علاقه برای ایجاد یک پروژه تبلیغاتی بلافاصله پس از گل اول ایران آغاز شد. اما این رضایتمندی در 12 دقیقه پایانی بازی به سرعت از میان رفت و بعد از بازی یک SMS میان مردم پخش شد: « بخاطر اهمیت فوقالعاده افکار عمومی برای دکتر احمدینژاد، علی دایی از تیم ملی اخراج شده است! » پیش از این نیز یک بار فیفا، ایران را بخاطر دخالت دولتمردان در ورزش، از حضور در میادین بینالمللی محروم کرده بود. تصویر بیعیب و نقص او در زمین فوتبال، علی دایی را به دیوید بکام ایران تبدیل کرده بود اما حالا پس از شکست تحقیرآمیز ایران در حضور رئیس جمهوری، علی دایی با ینکه پی برد که هیچ راهی جز اخراج ندارد. علی دایی پس از شکست 2-1 ایران برابر عربستان در ورزشگاه آزادی تهران در یک مسابقه حیاتی انتخابی جام جهانی اخراج شد. این مسابقه در حضور احمدی نژاد رئیس جمهور ایران انجام شد که گفته میشود عامل اصلی اخراج علی دایی از تیم ملی بوده است. منبع:گاردین |
قبرستان گبرها (رودان) واقع در بخش مرکزی از توابع شهرستان رودان در استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدینی هرمزگان در جنوب ایران است. «قبرستان گبرها» درسراسر شهرستان رودان (دِهبارز) آثار زیادی از گورهای تاریخی به چشم میخورد که با کلمات و خطی شبیه به خط میخی هر بینندهای را به عمق تاریخ گذشته رودان راهنمایی مینماید، به گفته پیشینیان این قبرستانها مربوط به ساکنان اولیه این خطه بوده وهزاران سال نیز قدمت دارند. در روستاهایی مانند: روستای سرجویه و روستای زیارت سید سلطان محمد و بخشی از منطقه رودخانه، این آثارها به خوبی مشهود است. این آثارها به دوره ایلامی بر میگردد.

سال نو مبارک
رودان هم بیاین
دانلود در ادامه مطلب
ادامه مطلب
| يک سال با سرزمين هاي موسيقي ايران |
|
|
|
آنچه مي خوانيد گزيده يي است از گفت وگوهاي روز نامه اعتماد با اهالي موسيقي در سال 87 که خود مي تواند گزارشي از احوال موسيقي ايران در اين سال باشد. گفت وگوهايمان بيش از اينها بود که با توجه به حجم در نظرگرفته شده اين بخش ها را از اين گفت وگو ها انتخاب کردم. |
ادامه مطلب
























